Krew w kale psa: przyczyny i pilne objawy

Widok krwi w psim kale potrafi przestraszyć, ale nie każdy przypadek ma ten sam ciężar. Jedna jasna smuga na uformowanym stolcu u psa zachowującego się normalnie to inna sytuacja niż czarny, lepki kał u osłabionego zwierzęcia. Najważniejsze są jednocześnie kolor, ilość krwi, powtarzalność objawu i ogólny stan psa.

Jasnoczerwona krew a czarny smolisty kał

Świeża, jasnoczerwona krew, nazywana hematochezją, częściej pochodzi z jelita grubego, odbytnicy lub okolicy odbytu. [1] Może pojawić się na powierzchni uformowanego kału albo towarzyszyć biegunce i śluzowi. Zdarza się przy zapaleniu jelita grubego, podrażnieniu okolicy odbytu i wielu innych problemach.

Czarny, lepki stolec o smolistym wyglądzie określa się jako melenę. [2] Taki kolor może powstać, gdy krew została częściowo strawiona, najczęściej po krwawieniu z wyższej części przewodu pokarmowego. Źródło nie zawsze znajduje się jednak w żołądku — połknięta krew z jamy ustnej lub dróg oddechowych również może zmienić wygląd kału. Melena wymaga pilnej konsultacji.

Kiedy sytuacja jest pilna

Nie czekaj na planową wizytę [3], jeśli pies ma czarny smolisty kał, oddaje dużą ilość krwi lub skrzepy, jest wyraźnie osłabiony, ma blade dziąsła, przewraca się, ma trudności z oddychaniem, silnie boli go brzuch albo uporczywie wymiotuje. Pilnej oceny wymaga również nasilona krwawa biegunka, zwłaszcza u szczenięcia, małego psa, seniora lub zwierzęcia z chorobą przewlekłą.

Co może powodować krew w kale psa

Krew w kale jest objawem, a nie rozpoznaniem. [4] Możliwe przyczyny obejmują zapalenie jelita grubego, gwałtowną zmianę jedzenia, zakażenie, pasożyty, połknięcie kości lub innego ciała obcego, wrzody przewodu pokarmowego, działanie niektórych leków, zatrucie, zaburzenia krzepnięcia oraz zmiany w jelicie. Lista jest szeroka, dlatego nie da się wiarygodnie ustalić przyczyny na podstawie samego zdjęcia.

Kolor pożywienia również może zmieniać wygląd stolca. Burak, ciemne owoce, preparaty żelaza lub węgiel aktywowany bywają mylące. Taka możliwość nie powinna jednak opóźniać kontaktu z lekarzem, gdy kał jest smolisty, krwawienie się powtarza albo pies źle się czuje.

Co przygotować przed rozmową z lekarzem

Zrób zdjęcie kału w dobrym świetle i zapisz, kiedy objaw pojawił się po raz pierwszy. Zanotuj liczbę wypróżnień, wygląd stolca, apetyt, wymioty i zachowanie psa. Przygotuj też informacje o nowej karmie, przysmakach, kościach, dostępie do śmieci, lekach i suplementach, odrobaczaniu, podróżach oraz możliwości połknięcia przedmiotu lub trucizny.

Jeżeli lecznica poprosi o próbkę, zbierz świeży kał do czystego, szczelnego pojemnika i zapytaj, jak go przechować. Nie opóźniaj wyjazdu w nagłej sytuacji tylko po to, by zdobyć próbkę. W zależności od badania klinicznego lekarz może zalecić badanie kału, morfologię i inne badania krwi, badanie obrazowe lub dalszą diagnostykę.

Czego nie robić na własną rękę

Nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych, leków przeciwbiegunkowych, antybiotyków ani pozostałości leków przepisanych innemu zwierzęciu. Nie wywołuj wymiotów domowymi metodami. Takie działania mogą pogorszyć stan psa, utrudnić rozpoznanie lub zamaskować ważny objaw.

Lekka dieta nie jest odpowiedzią na każdą przyczynę krwawienia. Nie leczy niedrożności, wrzodu, zatrucia ani zaburzeń krzepnięcia. Jeżeli pies ma chorobę przewlekłą, jest bardzo młody, osłabiony lub wymiotuje, sposób żywienia i podawania wody trzeba ustalić z lekarzem.

Najczęstsze pytania

Czy jedna smuga krwi zawsze oznacza nagły wypadek?

Nie zawsze. Mała, jednorazowa smuga u dorosłego psa w dobrym stanie nie ma takiego samego znaczenia jak obfite krwawienie lub melena. Warto jednak zadzwonić do lecznicy, a przy nawrocie albo innych objawach umówić badanie.

Czy czarny kał to po prostu ciemnobrązowy stolec?

Nie. Melena jest zwykle bardzo ciemna, lepka i smolista. Jeśli trudno ocenić kolor, zrób zdjęcie w naturalnym świetle i skontaktuj się z lekarzem.

Czy burak może zabarwić kał psa?

Może, ale niedawne zjedzenie buraka nie wyklucza krwawienia. Samopoczucie psa, ilość krwi i powtarzanie się objawu są ważniejsze niż jedno możliwe wyjaśnienie koloru.