Dlaczego pies je trawę i kiedy się martwić?

Pies zatrzymuje się na spacerze, wybiera kilka źdźbeł i po chwili idzie dalej. Dla opiekuna wygląda to jak próba leczenia żołądka, ale trawa nie jest wiarygodnym „testem” choroby. Wiele zdrowych psów skubie rośliny, a większość nie wymiotuje po każdym takim epizodzie [1].

Znaczenie ma nie sam fakt jedzenia trawy, lecz sposób, w jaki pies to robi, stan trawnika i objawy towarzyszące. Spokojne, okazjonalne skubanie u psa, który normalnie je, pije i zachowuje się jak zwykle, różni się od nagłego połykania dużych ilości połączonego z bólem, biegunką albo powtarzającymi się wymiotami.

Ważne: pilnie skontaktuj się z lecznicą, jeśli po jedzeniu trawy pies ma trudności z oddychaniem, drżenia, zapaść, silny ból, szybko powiększający się brzuch, bezskuteczne odruchy wymiotne albo podejrzenie kontaktu z opryskiem lub trującą rośliną. Nie wywołuj wymiotów domowymi sposobami.

Jak ocenić sytuację

Po co psy jedzą trawę

Nie ma jednej odpowiedzi pasującej do każdego psa. Trawa ma zapach, smak i strukturę, które mogą być po prostu interesujące. Skubanie może być częścią eksploracji i żerowania, szczególnie podczas spokojnego spaceru z dużą liczbą bodźców zapachowych.

Czasem zachowanie nasila się przy nudzie, napięciu lub frustracji. Jeżeli pies je trawę głównie w jednym miejscu, podczas długiego oczekiwania albo w sytuacji, w której nie może ruszyć dalej, warto przyjrzeć się całemu spacerowi. Więcej możliwości węszenia, zmiana trasy i krótkie zadania mogą pomóc, ale nie powinny przykrywać objawów choroby.

Czy pies robi to, żeby zwymiotować

To popularne wyjaśnienie, lecz sam porządek zdarzeń nie dowodzi celu. Pies może czuć nudności, zacząć łapczywie skubać i potem zwymiotować. Może też zwymiotować dlatego, że połknął długie, drażniące źdźbła. W obu przypadkach nie wiemy, czy próbował się „leczyć”.

Jednorazowy epizod u psa, który szybko wraca do normalnego zachowania, można obserwować. Powtarzające się wymioty, apatia, brak apetytu, ból, biegunka, krew lub odwodnienie wymagają konsultacji. Pomocne są nasze poradniki pies wymiotuje białą pianą i pies zwraca niestrawione jedzenie.

Czy trawa oznacza niedobór błonnika lub witamin

Trawa zawiera włókno, ale jej jedzenie nie rozpoznaje niedoboru. Pies może skubać ją mimo prawidłowo zbilansowanej diety. Pojedyncze obserwacje i małe badania nie pozwalają ustalić uniwersalnej przyczyny dla wszystkich psów.

Nie dosypuj samodzielnie błonnika, witamin, minerałów ani probiotyku tylko dlatego, że pies zainteresował się trawnikiem. Zbyt duża ilość dodatków może wywołać biegunkę, zmienić kaloryczność diety albo utrudnić ocenę problemu. Zasady bezpiecznej suplementacji opisujemy w artykule witaminy dla psa.

Największe ryzyko często rośnie obok trawy

Zwykłe źdźbła z własnego, nieopryskiwanego trawnika nie są tym samym co rośliny na poboczu. Herbicydy, pestycydy, nawozy, środki przeciw ślimakom, odchody innych zwierząt i stojąca woda zmieniają ocenę bezpieczeństwa. Nieznana roślina może być toksyczna; ASPCA prowadzi bazę roślin trujących i nietrujących dla zwierząt [2].

Uważaj też na kłosy. Ostre nasiona traw mogą wbić się w skórę, przestrzeń między palcami, ucho lub nos. Gwałtowne kichanie, potrząsanie głową, lizanie jednej łapy albo nagły ból po spacerze wymagają oględzin.

Co zrobić na spacerze

Nie szarp psa i nie karz go za zainteresowanie rośliną. Spokojnie odwołaj, odejdź od miejsca i nagródź kontakt z tobą. Ćwicz „zostaw” najpierw w łatwym środowisku, a nie dopiero nad opryskanym trawnikiem. Jeśli zachowanie jest intensywne, użyj smyczy i omijaj ryzykowne tereny do czasu wyjaśnienia przyczyny.

Nie zakładaj kagańca materiałowego na długi spacer, ponieważ utrudnia ziajanie i picie. Jeśli potrzebne jest zabezpieczenie przed zjadaniem przedmiotów, właściwie dopasowany kaganiec koszykowy powinien pozwalać na swobodne oddychanie, picie i przyjmowanie nagród, a jego użycie warto przepracować stopniowo.

Kiedy potrzebna jest wizyta

Umów badanie, jeśli jedzenie trawy zaczęło się nagle, stało się częste lub kompulsywne albo towarzyszą mu utrata masy, zmiana apetytu, ból, wymioty, biegunka, zaparcie czy osłabienie. Lekarz może zapytać o dietę, ochronę przeciw pasożytom, leki, dostęp do toksyn i sposób zachowania na spacerze.

Połknięcie całych kęp z ziemią, kamieniami lub patykami zwiększa ryzyko urazu i niedrożności. Niedrożność przewodu pokarmowego może prowadzić do powtarzających się wymiotów, bólu, braku apetytu i pogorszenia stanu ogólnego [3].

Co zanotować, zanim zadzwonisz do lecznicy

Zapisz godzinę i miejsce spaceru, przybliżoną ilość trawy oraz to, czy pies wyrywał całe kępy z ziemią. Sprawdź, czy teren był niedawno opryskiwany i czy obok rosły inne rośliny. Zanotuj czas od ostatniego posiłku, wymioty, wygląd kału, apetyt, pragnienie i energię psa. Jeśli pojawiły się wymioty, zdjęcie ich zawartości może być pomocne, o ile nie opóźnia kontaktu. Nie przynoś do domu nieznanej rośliny gołą ręką; bezpieczniej zrobić kilka wyraźnych zdjęć liści, łodygi i miejsca wzrostu. Takie informacje pozwalają lekarzowi lepiej ocenić, czy wystarczy obserwacja, czy potrzebne jest badanie lub postępowanie toksykologiczne.

Czy szczeniak może jeść trawę

Szczenięta intensywnie badają świat pyskiem, ale są też bardziej podatne na pasożyty, zatrucia i połknięcie ciała obcego. Nie pozwalaj na skubanie nieznanych roślin ani ziemi i szybciej konsultuj objawy ogólne.

Czy po trawie pies zawsze wymiotuje

Nie. Wiele psów nie wymiotuje. Jeśli wymioty się powtarzają lub pojawiają się inne objawy, szukaj przyczyny z lekarzem zamiast traktować trawę jako domowy środek.